افراد با کم‌شنوایی خفیف ممکن است در شنیدن صداهایی مثل چکیدن آب، گفت‌وگوی آرام، خش‌خش برگ‌ها، صدای کشیده شدن پا روی کف/فرش و آواز پرندگان مشکل داشته باشند.

افراد با کم‌شنوایی متوسط ممکن است در محیط‌های پر سر و صدا (مثل رستوران‌ها یا خیابان‌های شلوغ) در شنیدن مکالمه مشکل داشته باشند و معمولاً به سمعک برای شنیدن واضح‌تر نیاز دارند.

کم‌شنوایی شدید توانایی شنیدن صداهای بلند یا با حجم معمول را کاهش می‌دهد و می‌تواند ارتباط، تعاملات اجتماعی و کیفیت زندگی را به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار دهد.

کم‌شنوایی عمیق شدیدترین نوع کم‌شنوایی است؛ افراد ممکن است هیچ صدایی را نشنوند یا فقط صداهای بسیار بلند را بشنوند.

کم‌شنوایی کامل (ناشنوایی) به معنی ناتوانی کامل در شنیدن هرگونه صدا است و یک اختلال شدید و دائمی محسوب می‌شود که بر ارتباط، یادگیری و تعاملات اجتماعی اثر می‌گذارد.